Gellir olrhain hanes mesuryddion llif yn ôl i gyfnod cynnar a nodweddir gan ddulliau mesur empirig syml. Bryd hynny, roedd pobl yn dibynnu'n bennaf ar strwythurau fel coredau a phlatiau orifice i amcangyfrif cyfraddau llif yn fras trwy arsylwi sut y newidiodd y llif hylif o fewn y strwythurau sefydlog hyn. Er eu bod yn strwythurol syml, roedd y dulliau hyn yn cynnig cywirdeb cyfyngedig ac fe'u defnyddiwyd yn bennaf mewn meysydd peirianneg sylfaenol fel dyfrhau a chadwraeth dŵr.
Gyda dyfodiad diwydiannu, enillodd mesuryddion llif mecanyddol yn raddol fabwysiadu eang; dechreuwyd defnyddio dyfeisiau fel mesuryddion llif tyrbinau, mesuryddion llif gêr hirgrwn, a rotameters yn y sectorau petrolewm, cemegol a dŵr. Dangosodd mesuryddion llif o'r cyfnod hwn gywirdeb a sefydlogrwydd mesur sylweddol uwch, gan gwrdd yn effeithiol â'r gofynion sylfaenol ar gyfer mesuryddion a rheoli prosesau mewn cynhyrchu diwydiannol, a thrwy hynny yrru datblygiad y diwydiannau proses.
Wedi'u hysgogi gan ddatblygiadau mewn electroneg a thechnoleg gyfrifiadurol, mae mesuryddion llif bellach wedi cyrraedd cyfnod modern, deallus. Mae llif parhaus o gynhyrchion arloesol-gan gynnwys mesuryddion llif màs electromagnetig, ultrasonic, a Coriolis-wedi dod i'r amlwg, sy'n galluogi galluoedd megis mesur digyswllt, darlleniadau manwl uchel, ac allbwn data digidol. Ar ben hynny, trwy integreiddio â systemau awtomeiddio a llwyfannau Rhyngrwyd Pethau (IoT), mae mesuryddion llif wedi esblygu y tu hwnt i offer mesur yn unig i hwyluso monitro o bell, dadansoddeg data, a rheolaeth ddeallus, a thrwy hynny ddod yn elfen anhepgor o awtomeiddio diwydiannol modern.
